 |
 Son günlerde bazı gazetelerde "Adem ve Havva Hiç Buluşmamış" gibi başlıklarla bazı haberler yayınlanmıştır. Bu haberlerde’tam da ne olduğu anlaşılamadan sözü edilen iddia, evrimciler tarafından ortaya atılan ve "Mitokondriyel Havva" tezi olarak bilinen bir varsayımdır.
"Mitokondriyel Havva" Tezi Nedir?
Günümüzün popüler bilimsel terimleri, evrime bilimsel kılıf uydurmada sık kullanılır. Bunlardan DNA da evrimcilere bu yönde malzeme olmaktadır.
DNA çekirdekte bulunmasının yanında, enerji üretim merkezleri olan mitokondrilerde de bulunur. Çekirdekteki DNA anne ile babadan gelen DNAların birleşmesi sonucu oluşurken, mitokondrideki DNA’nın kaynağı ise yalnızca annedir. Bu noktadan hareketle, sizin mitokondriyel DNAnız annenizinkiyle aynı, annenizinki de anneannenizinkiyle aynıdır. Bu yöntemle iz sürerek kökenimiz araştırılabilir.
"Mitokondriyel Havva" tezi ise, sözkonusu bilimsel gerçeği evrim teorisinin dogmalarına göre yorumlayarak ortaya atılmış bir varsayımdır. Bir kaç evrimci bilim adamı, kökenimizin şempanze olduğu iddiasını tartışmasız kanıtlanmış bir gerçekmiş gibi sunarak, ilk insansı canlının Mitokondriyel DNAsı'nın şempanze DNAsı olduğunu kabul etmiştir. İddialarına göre yüzbinlerce yıl içinde rastgele mutasyonlar, şempanze DNAsı'nı bizim şu anki mitokondriyel DNAmıza dönüştürmüştür. Bu önyargıdan hareketle mevcut evrim soyağacının hangi tarihte nerede başladığını belirlemeye çalışmışlardır.
Oysa söz konusu çalışmada kullanılan metod tarafsız bir bilimsel gözle incelendiğinde, ilk insanlara ait tarih ya da coğrafi yer belirlemede kullanılamayacağı kolayca görülür.
Tezin Yükselişi ve Çöküşü
İlk olarak 1987 yılında ortaya atılan bu tez, daha sonra 1992 yılında da doğrulanmaya çalışıldı. Bu teoriyi ilk olarak ileri süren Berkeleyli biyokimyacılar Wilson, Rebecca Cann ve Mark Stoneking, üç temel önyargı ve kanıtlanması imkansız tahminlerden yola çıktılar:
1- Mitokondriyel DNA'nın kökeni, "hominid"lere, yani maymunsu canlılara dayanıyordu.
2-Mitokondriyel-DNA’da mutasyonlarla düzenli değişiklikler olmalıydı.
3-Bu mutasyonlar sabit bir hızda, yani hep meydana gelmeliydi.
Bu tahminleri temel alan araştırmacılar, sözde evrim sürecinde türlerin hangi hızda değiştiğini gösterecek olan, moleküler saat’e ulaşabileceklerine inanıyorlardı. Aslında bu programı yazanların yaptıkları, daha en baştan varılmak istenen sonuca göre çalışmalarını yönlendirmekti.
Dayandıkları varsayımlar, varlığı kanıtlanamayan, deney ve gözlemle bile örneklendirilememiş olan iddialardı. (Gerçekte mutasyon, bir canlı yapıda sadece düzensizliğe ve ölüme neden olduğu gözlemlenmiş DNA bozulmasıdır. Mutasyonlar canlıyı daha üst bir düzeye taşıyan herhangi bir ilerlemeye asla sebep olmaz.)
Evrimci araştırmacılar önyargılarını kamufle edeceğini umdukları bir bilgisayar programı geliştirdiler. Program evrimin en direkt ve verimli yolu takip ettiği yargısı temel alınarak yapılmıştı. Oysa bu, evrim teorisinin temel varsayımlarına bile aykırı olan hayali bir tablodur.
Nitekim bu tezin bilimsel bir değer taşımadığı, evrim teorisini savunan pek çok bilim adamı tarafından dahi kabul edildi. Ünlü Nature dergisinin editör kurulundan Henry Gee, ”Afrika Cenneti Üzerindeki İstatistiksel Bulut” adlı yazısında mtDNA çalışması sonuçlarını “süprüntü” olarak değerlendirdi. (Henry Gee, "Statistical Cloud over African Eden, "Nature, 355 (13 February 1992): 583.) Gee’nin yazısında mevcut 136 mtDNA serisi ele alındığında, çizilen soy ağaçlarının sayısının 1 milyarı geçtiği bildiriliyordu. Yani yapılan bu çalışmada bu 1 milyar kadar tesadüfi soy ağacı görmezlikten gelinmiş ancak şempanze-insan arasında evrim olduğu varsayımına uygun olan tek soyağacı seçilmişti.
Washington Üniversitesinden ünlü genetikçi Alan Templeton da DNA serilerinden yola çıkarak modern insanın kökeni için bir tarih belirlemenin imkansız olduğunu bildirdi. Çünkü DNA'lar insan toplulukları arasında bile oldukça fazla harmanlanmıştır. (Marcia Barinaga, "'African Eve' Backers Beat a Retreat," Science, 255 (7 February 1992): 687.) Bu, matematiksel olarak bakıldığında soyağacında tek bir insana ait mtDNA’yı ayırd etmenin imkansız olduğu anlamına gelir.
En önemli itiraf ise, tezin sahiplerinden geldi. 1992 yılında çalışmayı tekrarlayan ekipten Mark Stoneking (Pennsylvania Eyalet Üniversitesi) Science dergisine yazdığı bir mektupta “Afrikalı Havva” iddiasının geçersiz olduğunu kabul etti. (S. Blair Hedges, Sudhir Kumar, Koichiro Tamura, and Mark Stoneking, "Human Origins and Analysis of Mitochondrial DNA Sequences," Science, 255 (7 February 1992): 737-739.) Çünkü çalışmanın her yönü ile sonuca yönelik ayarlandığı ortadaydı.
Tezin Mantıksal Çelişkileri
Mitokondriyel DNA tezi, başta da belirttiğimiz gibi DNA’daki mutasyonlardan yola çıkılarak geliştirilmiştir. Ama şu soruyu sormak gerekir: “bir evrimci, insan DNAsına baktığında hangi DNA basamaklarının mutasyonların sonucu oluştuğuna, hangilerinin de orijinal-değişmemiş olduğuna nasıl karar verebilmektedir?” Elbette ki, bu soruya cevap verebilmesi için orijinal, insanın atası olduğunu iddia ettikleri canlıya ait DNA serilerini biliyor olması gerekir. Çalışmaya başlarken varlığını iddia ettikleri orijinal insan DNAsından yola çıkmak zorundadırlar. Ama evrimcilerin burada yaptığı hile ortadadır; kendilerine baz olarak Şempanze DNAsını almaktadırlar. (Marcia Barinaga, "Choosing a Human Family Tree," Science, 255 (7 February 1992): 687)
Başka bir deyişle, insan DNAsının şempanze DNAsından evrimleştiğine kanıt arandığı bir çalışmada, tarih öncesi orijinal insan diye şempanze başlangıç noktası olarak alınmaktadır. Daha çalışmanın başında evrim gerçekleşmiş varsayımı ile hareket edilmekte, sonra da elde edilen sonuç "evrim kanıtı" gibi gösterilmektedir. Bu yüzden çalışma bilimsellikten son derece uzakta, magazinsel bir niteliktedir.
Evrimci araştırmacı eğer DNA’da meydana geldiğini iddia ettiği düzenli yararlı mutasyonları “moleküler saat’i hesaplamada temel olarak kullanacaksa sözde mutasyonların hızını da hesaplamak zorundadır. Ama çekirdekteki ya da mitokondrideki DNA’da ne sıklıkta mutasyona uğradıklarını gösterir herhangi bir gösterge bulunmaz.
İçindeki mantıkları değerlendirdiğimizde bu tez şunu göstermektedir: Bir kez daha evrim, evrimden yola çıkılarak kanıtlanmış gibi gösterilmeye çalışılmaktadır. DNA ile evrime kanıt aramak, tarafsız olarak yapılan bir çalışma değil, fakat “evrim zaten olmuş” önyargısı hareket noktası alınarak yapılmış bir göz boyamadır.
Evrimcilerin neden göz boyama ihtiyaç duydukları sorusunun cevabı ise, evrimi destekleyen hiç bir gerçek bilimsel kanıt olmayışıdır.
Bu eser 765 kez incelendi.
|
|
|
