 |
"Sizin üstünüze sapasağlam yedi-gök bina ettik. Parıldadıkça parıldayan bir kandil (Güneş) kıldık." (Nebe Suresi,12-13)
Bilindiği gibi Güneş, Güneş Sistemi’ndeki tek ışık kaynağıdır. Teknolojik imkanların gelişmesiyle birlikte, astronomlar Ay’ın bir ışık kaynağı olmadığını, sadece Güneş’ten gelen ışığı yansıttığını keşfetmişlerdir. Yukarıdaki ayette geçen “kandil” ifadesi de, Arapça'da ısı ve ışık kaynağı olan Güneş’i en mükemmel şekilde tarif eden “sirac” kelimesidir.
Allah Kuran’da Ay, Güneş ve yıldızlar gibi gök cisimlerinden bahsederken farklı kelimeler kullanmaktadır. Bunlardan Güneş ve Ay’ın yapıları arasındaki farklılık Kuran’da şöyle ifade edilmiştir:
"Ve Ay’ı bunlar içinde bir nur kılmış, Güneş’i de (aydınlatıcı ve yakıcı) bir kandil yapmıştır." (Nuh Suresi, 16)
Yukarıdaki ayette Ay için ışık (Arapça“nur”), Güneş için kandil (Arapça “sirac”) kelimeleri kullanılmıştır. Bu kelimelerden Ay için kullanılan, ışığı yansıtan, parlak, hareketsiz bir kitleyi ifade eder. Güneş için kullanılan kelime ise, sürekli yanma halinde olan, ısı ve ışık kaynağı, gökteki bir oluşum anlamına gelmektedir.
Diğer taraftan “yıldız” kelimesi Arapçada “beliren, ortaya çıkan, görünen” anlamlarına gelen “neceme” kökünden türemiştir. Ayrıca yıldız aşağıdaki ayetteki gibi, ışığıyla karanlıkları delen, parıldayan, kendi kendini tüketen ve yanan anlamlarına işaret eden “sakib” kelimesiyle de nitelendirilmiştir:
"(Karanlığı) Delen yıldızdır." (Tarık Suresi, 3)
Günümüzde Ay’ın kendi ışığını yaymadığı, Güneş’ten gelen ışığı yansıttığı bilinmektedir. Güneş ve yıldızların ise kendi ışıklarını yaydıklarını biliyoruz. Kuran’da bu gerçekler insanların gök cisimleri ile ilgili bilgilerin çok kısıtlı olduğu bir dönemde yani bundan 14 asır evvel bildirilmiştir.
Bu makale, İlmi Mercek Dergisi 17. sayı (Kasım 2005) 45. sayfada yayınlanmıştır.
Bu makale şu lisanlarda da mevcuttur; Bulgarca.
Bu eser 2.340 kez incelendi.
|
|
|
