 |
 Ermeniler, yüzyıllar boyu Osmanlı'nın adil yönetimi altında huzur ve hoşgörü ortamında yaşadılar. Bugün Ermeni sorunu olarak ortaya konan suni problem 20. yüzyıl başında Osmanlı'yı tarihten silme planının bir parçasıdır. Günümüzde de Türkiye'nin siyasi gücünü zayıflatmak amacıyla gündeme getirilmektedir.
Osmanlılar tarafından "Millet-i Sıdıka" ünvanına layık görülen Ermeniler, Türklerle yüzyıllar boyunca dostluk içinde yaşamışlardır. Ermeniler, önce Selçuklu daha sonra da Osmanlı'nın adil yönetimi altında gördükleri barışçıl tutumu kendileri de ifade etmekteler.
Ermeniler Osmanlı'da Hoşgörüyü, Güvenliği ve Barışı Bulmuşlardır
Ermenilerin Osmanlı yönetiminden memnuniyetleri, 2 yıl önce, yani Osmanlı'nın 700. kuruluş yılında, İstanbul Ermeni Patrikhanesinin 538. doğum gününü kutlanırken çeşitli şekillerde ifade edilmiştir. Türkiye Ermenilerinin 84. Patriği II. Mesrob, bu törenler çerçevesinde 22 Mayıs 1999 tarihinde yapılan törende duygularını şu şekilde ifade etmişti:
"… Fatih Sultan Mehmet'in, İstanbul'u fethinden sekiz yıl sonra 1461'de, çıkardığı bir fermanla Batı Anadolu'daki Ermeni Episkoposluğu'nu İstanbul Patrikliği'ne dönüştürmesi, Fatih'in ve Osmanlı Sultanlarının gelecek vizyonu ve diğer dinlere gösterdiği hoşgörünün çok açık bir örneğidir. Tarihte bir dine mensup bir hükümdarın başka bir dinin üyeleri için ruhani riyaset makamı tesis etmesi, ne Fatih'ten önce, ne de sonra görüldü… Yeni bir bin yıla girerken dünyada yaşanan gerginlikleri, özellikle yakın çevremizdeki savaş ortamını gözönünde bulunduracak olursak, 538 yıl önce gerçekleşen bu olayın değerini, dinler ve kültürler arası hoşgörünün önemini, sanıyorum daha iyi kavrayabiliriz…"
Patrik II. Mesrob'un bu sözleri aslında Türk-Ermeni ilişkilerinin gerçek boyutunu da gözler önüne sermesi bakımından çok önemlidir.
Ermeni sorunu ve Rusya, İngiltere
Ermeni sorununun ilk ortaya çıkışı; 1877-1878 yıllarındaki Rus Harbi'ni Osmanlı'nın kaybetmesinin ardından, Trabzon'a kadar olan bölge Rusya'nın yönetimine geçmiştir. O döneme kadar Osmanlı tebaası olan ve huzur içinde hayatlarını devam ettiren Ermeniler, bağımsız bir devlet kurma vaatleriyle kandırılmış ve Rus askerleriyle işbirliğine girip, Türklere karşı savaşmışlardır.
Osmanlı Devleti'nin zayıflaması dışarıdan yapılan müdahaleleri de artırmıştır. Osmanlı topraklarını kendi aralarında paylaşma niyetinde olan ülkeler, provokatörler vasıtasıyla Ermenileri Türk toplumundan uzaklaştırmaya çabalamışlardır.
1. Dünya Savaşı'nda Rusya ve İngiltere'nin Doğu Anadolu'daki çıkarları, Ermeni toplumunun Türklere karşı kullanılması üzerine kuruluydu.
Bu gerçek şu ana kadar pek çok Batılı ve Ermeni tarihçi tarafından da dile getirilmiştir. Ancak Osmanlı yönetiminden hiçbir şikayeti olmayan ve barış içinde yaşayan halk üzerinde bu girişimler ilk başlarda etkili olmamış, kurulan teşkilatların büyük bölümü zaman içinde yok olup gitmiştir. Osmanlı toprakları içinde başarılı olamayınca, bu kez farklı ülkelerde Ermenistan hayalini gerçekleştirmek için teşkilatlar kurulmuştur. Bu komiteler dışarıdan aldıkları destekle halkın büyük bölümü üzerinde etkili olmayı başarmışlardır. Ermeni propagandasının bugünkü önde gelen kişilerinden Louise Nalbantyan, kurulan bu komitelerin amacını şöyle tanımlıyordu:
"Ermeni halkının duygularını harekete geçirmek için tahrik ve teröre ihtiyaç vardı. Halk düşmanlarına karşı kışkırtılacaktı� Komite, Osmanlı hükümetini terörize etmeyi amaçlıyordu" (Nalbantyan, Louise, University of California Press, 1963, s. 110-111)
Yani Anadolu'da isyanlar çıkartmak için yabancı devletler tarafından kışkırtılan Ermeniler kendilerine yöntem olarak "terörü" seçmişlerdi. Bu komitelerin kurulmasını takip eden yıllarda Anadolu'nun dört bir yanında isyanlar çıkartılmıştır. İsyanlarda pek çok masum insan hayatını kaybetmiş, bu isyanlar nedeniyle Anadolu topraklarında gerçek manada bir huzur sağlanamamıştır.
Günümüzde Ermeniler
Günümüzde Ermeni vatandaşlarımız, Devletimizin koruyup kolladığı vatandaşlarımızdır. Toplum dokumuza uygun biçimde sosyal hayat içerisinde kendilerine bir yer edinmişlerdir. Kızları ile evlenilir; özel günlerinde toplantılarına, bayram tebriğine ve ev ziyaretlerine gidilir. Bu sosyal gerçek, Türk Devletinin ve Türk insanının Ermeni vatandaşlarımız konusundaki hassasiyetinin, hoşgörüsünün ve duyarlı yaklaşımının bir göstergesi mahiyetindedir.
Osmanlı Bakanlar Kurulu'nun 30 Mayıs 1915 tarihli kararıyla Ermeniler canlarının ve mallarının korunmasını, göçmen ödeneğinden yardım yapılmasını, ihtiyaçlarına göre mal ve toprak dağıtılmasını, evler yapılmasını, yiyecek ve diğer ihtiyaçlarının sağlanmasını, sağlık durumlarının her gün doktorlar tarafından kontrol edilmesini, hastaların trenle gönderilmesini ve alınması gereken daha pek çok önlemi bildiren emirler yayınlamıştır. Ayrıca, tehcir sırasında Ermenilere karşı herhangi bir saldırıda bulunanların tevkif edilerek, Divan-ı Harp Mahkemesine sevk edilmesi ve en ağır şekilde cezalandırılmaları karara bağlanmıştır.
Türklerin 1000 yıldır süregelen hoşgörülü tutumları sözde soykırım iddialarını daha en baştan geçersiz hale getirmektedir. Bugün Ermenistan'ın yaptığı da gerçekleri saptırmaktan başka birşey değildir.
Sorun, Ermeni ve Türk halkları arasında yaşanan bir sorun değil, çeşitli ülkelerin ulusal çıkarları çevresinde dolaşan bir çıkmaz halini almıştır. Fransız Senatosu'nda çıkan karardan sonra da Türk Ermenileri tarafından yapılan açıklamalarda, konunun bazı ülkeler tarafından bir siyasi baskı aracı olarak kullanılmasından duyulan sıkıntı dile getirilmiştir.
Etkin Politikalar İzlemek
Bu noktadan sonra önemli olan, bu yasanın ve bundan sonra birer birer ortaya çıkan tasarıların bir siyasi ve ekonomik yaptırım aracı olarak kullanmasının engellenmesidir. Öte yandan, dünya çapında yapılacak kapsamlı bir kampanya, Osmanlı arşivleriyle desteklenen güçlü bir dosya, gerçekleri tarafsız bir şekilde ortaya koyan belgesel çalışmaları Türk hükümetinin bu güçlü tezini anlatırken en çok ihtiyaç duyacağı malzemelerdir.
Türk insanı, tarihin getirdiği yakınlık duygusu içerisinde Ermenileri kardeş olarak kabul eder. Ermeni halkları Türk Milleti'nin himayesinde yüzyıllar boyunca huzur ve güven içinde yaşamışlardır. Şayet Ermeniler Türkiye'ye yerleşmek istiyorlarsa, bu yöndeki meşru ve makul bir talebin, Türkiye tarafından reddedilmesi söz konusu olmaz. Ancak, toprak işgali, gizli kulis faaliyetleri, tazminat talepleri, gerçek dışı çarpıtmalara dayalı senaryolar ve benzeri art niyetli girişimler, asla kabul edilebilir değildir.
Unutmamak gerekir ki, Devlet-i Ali Osmaniye hakimiyetinde asırlar boyunca huzur içinde yaşayan kardeş Ermeni ve Türk halklarının tekrar aynı kardeşliği sağlamaması için hiçbir engel yoktur. Yeter ki, gerçekler tüm açıklığıyla dünyaya anlatılsın ve karşılıklı hoşgörü için ger
Bu makale, Araştırma Dergisi 04. sayı (Şubat 2002) 32. sayfada yayınlanmıştır.
Bu eser 419 kez incelendi.
|
|
|
