 |
 Kuşun Kapıp, Rüzgarın Issız Bir Yere Sürüklediği Kimse
Yüce Allah'ın dışındaki varlıklar yalnızca O'nun yarattıklarıdır. O'nun dilemesiyle var olmuşlardır. O'nun dilemesiyle varlıklarını devam ettirirler. Şifayı ve rızkı veren, güldüren ve ağlatan Allah'tır. Yüce Allah'tan başka herşey ve herkes, sonsuz aciz, sonsuz fakir, sonsuz muhtaç varlıklardır. Bunların kendilerine ait bir güçleri, kabiliyetleri yoktur; öyle ki kendilerine bile yardıma güç yetiremezler. Bu nedenle Yüce Allah'tan başka güvenilecek, yardım umulacak, bir şeyler istenebilecek kimse yoktur.
Yüce Allah'tan başkasından medet uman, Allah'tan başkalarına rağbet eden, onlardan merhamet dilenen, onlara güvenen bir kişi, istediklerine asla kavuşamaz ve bu nedenle hayatı boyunca, büyük bir boşluk, sahipsizlik ve yalnızlık hissi içerisinde yaşar. Çünkü dünyanın binbir türlü karmaşası ve sıkıntısı karşısında, güvendiği sahte ilahlar tarafından terk edilir. Yüce Allah'a ortak koşan bu kişiler dünya hayatında olduğu gibi ahirette de yalnız ve çaresizdirler. Bu kişilerin içinde bulundukları yalnızlık, boşluk ve çaresizliği Yüce Allah Hac Suresi'nde çok hikmetli bir örnekle şöyle açıklamıştır:
...Kim Allah'a ortak koşarsa, sanki o gökten düşmüş de onu bir kuş kapıvermiş veya rüzgar onu ıssız bir yere sürükleyip atmış gibidir. (Hac Suresi, 31)
Yalnızca Allah'a güvenip dayanan, yalnızca O'na kulluk edip yalnızca O'ndan yardım isteyen müminler ise nimet, izzet ve şeref içinde bir ömür sürerler. Bu kimseler, Kuran'da bildirildiği üzere, “... iman edenler ve kalpleri Allah'ın zikriyle mutmain olanlardır...” (Rad Suresi, 28) Kalbi Allah'ın zikriyle mutmain olmuş bir mümin ise başka hiçbir şeye muhtaç olmaz. Çünkü o, Yüce Allah'ın dostluğunu kazanarak olabilecek en büyük şerefe kavuşmuştur.
Bu makale, İlmi Mercek Dergisi 41. sayı (Kasım 2007) 49. sayfada yayınlanmıştır.
Bu eser 386 kez incelendi.
|
|
|
